Masz czasem wrażenie, że wszyscy wokół radzą sobie lepiej od Ciebie?
Ktoś ma lepsze oceny. Ktoś więcej obserwujących. Ktoś odnosi sukcesy w sporcie. Ktoś wygląda na szczęśliwego przez cały czas.
Przeglądasz media społecznościowe i zaczynasz myśleć:
• „Ze mną jest coś nie tak.”
• „Nie jestem wystarczająco dobry.”
• „Nigdy nie będę taki jak oni.”
Jeśli zdarzyło Ci się pomyśleć w ten sposób – nie jesteś sam.
Czym jest odporność psychiczna?
Wiele osób uważa, że odporność psychiczna oznacza brak emocji, niewzruszoność i radzenie sobie ze wszystkim samodzielnie.
To mit.
Odporność psychiczna nie polega na tym, że nigdy się nie stresujesz, nie boisz się i nie przeżywasz porażek. Polega na tym, że potrafisz wrócić do równowagi po trudnych doświadczeniach.
Każdy człowiek przeżywa gorsze chwile:
• nieudany sprawdzian,
• konflikt z przyjacielem,
• przegrany mecz,
• odrzucenie przez grupę,
• przykry komentarz w internecie,
• hejt w mediach społecznościowych.
To normalne doświadczenia.
Różnica polega na tym, jak na nie reagujemy. Odporność psychiczna nie oznacza życia bez problemów. Oznacza umiejętność radzenia sobie z nimi i odzyskiwania równowagi.
Nie musisz być silny przez cały czas W sieci często widzimy ludzi, którzy wyglądają na pewnych siebie, szczęśliwych i odnoszących sukcesy.
Ale pamiętaj:
Internet pokazuje jedynie fragment rzeczywistości.
Nie widzisz czyjegoś stresu przed egzaminem. Nie widzisz łez po porażce. Nie widzisz samotności, problemów rodzinnych czy chwil zwątpienia. Porównywanie swojego życia do idealnych obrazków z internetu jest jak porównywanie kulis filmu do gotowego zwiastuna.
To po prostu nieuczciwe.
Co robią osoby odporne psychicznie?
Wbrew pozorom nie są to osoby, które nigdy nie mają problemów.
To osoby, które:
• proszą o pomoc, gdy jej potrzebują,
• potrafią mówić o swoich emocjach,
• uczą się na błędach,
• nie poddają się po pierwszej porażce,
• szukają rozwiązań zamiast obwiniać siebie.
Kiedy wydarzy się coś trudnego, nie mówią:
• „Nic mi nie wychodzi.”
• „Jestem beznadziejny.”
• „Nie dam rady.”
Próbują natomiast myśleć:
• „To trudne, ale mogę spróbować jeszcze raz.”
• „Popełniłem błąd, ale mogę się czegoś nauczyć.”
• „Nie muszę radzić sobie z tym sam.”
Jak wzmacniać swoją odporność psychiczną?
Rozmawiaj o tym, co czujesz Emocje nie są oznaką słabości. Każdy odczuwa smutek, złość, stres czy lęk. Rozmowa z rodzicem, przyjacielem, trenerem, nauczycielem lub psychologiem często pomaga bardziej niż samotne zamartwianie się.
Traktuj błędy jak lekcję Nie ma ludzi, którzy nigdy nie popełniają błędów. Są tylko tacy, którzy wyciągają z nich wnioski.
Porażka nie definiuje człowieka. Definiuje go sposób, w jaki reaguje po porażce.
Ogranicz porównywanie się do innych Porównuj się przede wszystkim do siebie sprzed miesiąca, pół roku czy roku. To najlepszy sposób mierzenia własnego rozwoju.
Dbaj o ciało Mózg potrzebuje odpoczynku tak samo jak mięśnie. Sen, ruch, aktywność fizyczna i odpowiednie odżywianie mają ogromny wpływ na samopoczucie oraz odporność psychiczną.
Zauważaj swoje sukcesy Wielu młodych ludzi skupia się wyłącznie na błędach. Spróbuj codziennie zapisać trzy rzeczy, które Ci się udały.
Mogą być małe:
• pomogłem komuś,
• nauczyłem się czegoś nowego,
• zrobiłem trening,
• nie poddałem się mimo trudności.
To buduje pewność siebie bardziej, niż myślisz.
Ćwiczenie dla Ciebie Zatrzymaj się na chwilę. Przypomnij sobie sytuację, która rok temu wydawała Ci się ogromnym problemem.
Czy dziś nadal jest tak samo ważna? Prawdopodobnie nie. To dowód na to, że masz w sobie więcej siły, niż czasem Ci się wydaje.
Zapamiętaj
Odporność psychiczna nie oznacza, że nigdy nie upadasz. Oznacza, że potrafisz się podnieść. Nie oznacza, że nic Cię nie boli. Oznacza, że mimo trudności idziesz dalej. Nie musisz być idealny. Nie musisz wygrywać każdego dnia. Nie musisz radzić sobie ze wszystkim sam.
Masz prawo prosić o pomoc, popełniać błędy i próbować jeszcze raz. I właśnie na tym polega prawdziwa siła.
MŁODZIEŻ 2.0 – RELACJE. ODPORNOŚĆ. REAKCJA.
Artykuł powstał w ramach zadania z zakresu zdrowia publicznego realizowanego w ramach Narodowego Programu Zdrowia na lata 2021–2026, finansowanego ze środków Ministerstwa Edukacji Narodowej.